گوسفند آصف یکی از موفق‌ترین نژادهای شیری در خاورمیانه و مدیترانه است که در دهه ۱۹۵۰ میلادی در اسرائیل از تلاقی نژاد آواسی (با اصالت سوری) و نژاد ایست فریزین (با اصالت آلمانی) به وجود آمد. این نژاد ترکیبی منحصربه‌فرد از ویژگی‌های دو نژاد والدین را داراست؛ از آواسی قدرت تولید شیر بالا و سازگاری با اقلیم گرم و خشک را به ارث برده و از ایست فریزین جثه بزرگ‌تر، باروری بیشتر و کیفیت بهتر پشم را گرفته است. متوسط تولید شیر آصف در دوره شیردهی ۲۴۰ روزه بین ۳۵۰ تا ۵۵۰ کیلوگرم است که با مدیریت مناسب به ۶۰۰ کیلوگرم نیز می‌رسد. کیفیت شیر این نژاد فوق‌العاده است و چربی آن بین ۶ تا ۷ درصد و پروتئین آن حدود ۵.۵ تا ۶ درصد می‌باشد که آن را برای تولید پنیرهای مرغوب بسیار ایده‌آل می‌کند. از دیگر مزایای این نژاد، نرخ زایش بسیار بالا (معمولاً دوقلو و گاهی سه‌قلو)، بلوغ زودرس، مقاومت قابل‌توجه در برابر بیماری‌های انگلی و سازگاری با شرایط آب‌وهوایی گرم و نیمه‌خشک است. با این حال، برای دستیابی به حداکثر پتانسیل تولیدی، نیاز به تغذیه متعادل و برنامه‌های اصلاح نژاد منظم دارد. امروزه نژاد آصف در بسیاری از کشورهای منطقه از جمله ایران، ترکیه، اردن و مصر به عنوان یکی از گزینه‌های اصلی برای راه‌اندازی گله‌های شیری صنعتی شناخته می‌شود.